vrijdag 18 december 2009

Mazen in de wet moeten gedicht worden

Gisteravond behandelde de raad de nieuwe verordening maatschappelijke ondersteuning die per 1 januari 2010 ingaat. De VVD Haarlem herkent zich in de verordening en steunt die. Datzelfde geldt op hoofdlijnen ook voor de beleidsveranderingen. Er is echter xe9xe9n punt waar we blijvend moeite mee hebben. De voorgestelde regeling rond de verhuiskostenvergoeding.

Het college gebruikt namelijk een maas in de wet. Het was en is de vraag of wij als raad in moeten stemmen met het gebruik van deze maas en moeten gaan experimenteren. De VVD wil dat liever niet. Het is en blijft gokken met gemeenschapsgeld. Maar gelet op de informatie, die feitelijk te technisch was voor een raadsvergadering en ons pas om 5 voor 12 is aangereikt (dat is: vier uur voor de raadsvergadering!!!) en daardoor niet meer te verifixebren viel, kozen wij ervoor om in de fase waarin we nu zitten het voorstel de voorkeur van de twijfel te geven en goedkeuring te geven aan de verordening en de beleidsveranderingen. Maar we willen ook op een relevant moment in 2010 deze kwestie opnieuw onderzoeken en op de agenda van de commissie samenleving hebben.

Ik zal u zeggen waarom. Wij hebben contact gehad met vele deskundigen. En het is ons gebleken dat het nadrukkelijk niet de bedoeling van de WMO is dat gemeenten inkomenspolitiek gaan bedrijven. Wel hebben ze armslag om een beleid ten aanzien van eigen bijdragen en eigen aandelen te voeren. Dat vinden we terug in de systematiek AWBZ/WMO. Die systematiek begrenst een mogelijke stapeling en ziet toe op een rechtvaardige belasting van draagkracht.

Want hoe rechtvaardig is het nou eigenlijk dat een gehandicapte die werkt, geld verdient, belasting betaalt xe9n in maximale mate bijdraagt aan zijn eigen ziektekosten, steunkousen, vervoersvoorzieningen, huishoudelijke hulp en wat dies meer zij in Haarlem stilzwijgend geacht wordt ook nog eens zelf het grootste deel van een onvrijwillige, noodzakelijke verhuizing te betalen. Dat kan niet de uitkomst zijn van het rechtvaardige, sociale streven dat mensen die het nodig hebben ondersteund moeten worden. Een streven waar de VVD zich overigens nadrukkelijk in herkent. Maar het moet niet alleen sociaal, maar ook solide zijn! U kunt ervan op aan dat de VVD Haarlem en ikzelf hun woord houden! Ik zal in de komende maanden vinger aan de pols houden en ‘Den Haag’ hierbij betrekken. Dit soort mazen in de wet moeten gedicht worden. De eerste signalen die ik ontvang zijn bemoedigend: men is van mening dat wat de gemeente Haarlem nu wil welisaar kan, maar ook aanleiding geeft om nog eens te kijken naar de wet en de AMvB. Juist vanwege de door mij geidentificeerde ‘maas in de wet’. Als u ook vindt dat dit de nodige aandacht behoeft en dat de WMO vooral rechtvaardig moet blijen weet u wat u moet doen: VVD stemmen op 3 maart 2010.

zondag 29 november 2009

Eigen bijdrage moet wel rechtvaardig zijn

Op dit moment is de gemeente bezig met de besluitvorming over de WMO. Het college heeft een nieuwe verordening vastgesteld. De raad behandelt die nu. Afgelopen donderdag spraken we er in de Commissie Samenleving uitvoerig over. Nieuw in het voorstel van het college is een inkomensafhankelijke verhuiskostenvergoeding. Eigenlijk gruwel ik daarvan. We moeten als gemeente geen inkomenspolitiek willen bedrijven. Dat gebeurt al in Den Haag. Maar de linkse meerderheid in de raad heeft hier uiteraard weinig moeite mee dus ik denk dat die inkomensafhankelijkheid er wel zal komen. Tot nu toe is alleen D66 het met ons eens. Maar naast die principiele bezwaren vind ik dat het voorstel verre van rechtvaardig is. De gemeente wil de inkomenstoets namelijk zelf ter hand nemen. Het is nog maar de vraag of dat leidt tot een objectieve en rechtvaardige toetsing van de werkelijke draagkracht. Die draagkracht wordt namelijk beinvloed door meer factoren (zoals alimentatie, ziektekosten, bestaande eigen bijdragen WMO en AWBZ et cetera) dan alleen maar het inkomen uit pensioen, WAO, of werk. Ik wil daarom dat er voldoende waarborgen komen dat de draagkracht goed bepaald wordt.

woensdag 25 november 2009

Objectief toelaatbaar?

Namens de gemeenteraadsfractie van de VVD Haarlem heb ik vandaag het gemeentebestuur om opheldering gevraagd over de ontruiming van de expositie x91Generatie Y-2x92in het stadhuis. De VVD Haarlem vindt dat kunst en cultuur net als onderwijs en wetenschap essentieel zijn voor een samenleving die zich ontwikkelt. Het zijn de kunsten die publiekelijk vertolken en overdragen wat een samenleving belangrijk vindt. Kunstenaars hebben in belangrijke mate vormgegeven aan onze beschaving en blijven dat doen. Het zijn de culturele voorhoedes die vernieuwingen aanreiken die later gemeengoed worden. Het is aan de overheid om ervoor te zorgen dat deze voorhoedes in vrijheid hun werk kunnen doen en laten zien. Niet om een oordeel te hebben over wat kunstenaars maken of wat zij mogen tentoonstellen. De VVD Haarlem vindt dat kunst in vrijheid moet kunnen gedijen. Als de overheid zich er al mee moet bemoeien is het om die vrijheid te waarborgen. Volgens de VVD Haarlem rijmt het ontruimen van een tentoonstelling niet met dat principe . Immers: wat voor de xe9xe9n schokkend is, is dat niet voor de ander. Wij willen van het college weten op grond waarvan zij denkt te kunnen bepalen wat wel en niet objectief toelaatbaar is. De vragen kunt u hier downloaden

vrijdag 20 november 2009

Tering naar de nering

Vorige week werd de begroting 2010 in de raad behandeld. Wat mij is opgevallen is de ongelofelijke hoeveelheid moties die is ingediend. Veel van die moties hebben helemaal niets met de begroting te maken en kunnen ook op een ander moment besproken worden. Als je als raadslid ergens mee zit of een goed idee hebt kun je dat in de commissies bespreken. En dan kan de begrotingsraad gaan waar die over moet gaan: het huishoudboekje van de gemeente. Nu hebben we veel tijd en energie (en het ambtelijk apparaat ook) moeten steken in het al dan niet uittrekken van 130.000 euro voor het opnieuw verhitten van het asfalt van het fietspad langs de gedempte oude gracht. Omdat het een beetje trilt als je eroverheen fietst. De VVD heeft ervoor gekozen om geen moties in te dienen. Het is niet het geschikte moment om aan te komen met moties die geld kosten. We willen de begroting sluitend houden en dat betekent dat de tering naar de nering gezet moet worden.

vrijdag 6 november 2009

Hoe vang je een dakloze?

Gisterochtend stapte ik alle vroegte m’n voordeur uit om naar m’n werk te gaan. Ik schrok me dood. Er lag een wildvreemde man in de voortuin. Lekker droog onder het luifeltje. Hij zei direct dat ik niet moest schrikken. ‘Dat hij even schuilde voor de regen’. Dat laatste kan kloppen. Maar hij had wel z’n hele hebben en houden bij zich – in zo’n grote tas van de AH. En een slaapzak. Ik zei dat hij lekker mocht blijven zitten maar ‘niet de hele dag’. Later op de dag, op weg naar het stadhuis voor de raadsvergadering, kwam ik de man weer tegen. Hij was overduidelijk op zoek naar een slaapplaats. Dus ik vroeg me ineens af hoe we deze mensen ‘vangen’ in het mooie systeem van hulpverlening voor dak- en thuislozen dat we in Haarlem hebben. Een systeem dat erop is gericht dat er niemand op straat hoeft te slapen (het is inmiddels wel bijna nul graden ‘s nachts) xe9n dat er geen overlast is (hoewel dat natuurlijk een relatief begrip is: ik ken mensen die de man direct hun tuin uit hadden geschopt). Hoe komt deze man op de ‘radar’ van de hulpverlening? Wie wijst hem de weg naar de nachtopvang? De politie in ieder geval niet. Die zegt doodleuk ‘als hij er morgen weer ligt stuurt u hem maar naar de Bakenessergracht’ (alsof de gemiddelde burger weet dat daar de nachtopvang is gevestigd) en hangt op. Ik ga meer eens verder zoeken. Wordt vervolgd.

vrijdag 18 september 2009

Uitstappen of instappen?

Gisteravond vergaderden de commissies bestuur en samenleving over het ‘uitstapprogramma’ voor prostitutees. Of liever gezegd: een loopbaanveranderingsproject voor sexwerkers. Dat is althans de terminologie die de vertegenwoordigers van de rode draad gebruiken. En dat is natuurlijk ook waar het om gaat. Dat het voor sexwerkers die van baan willen veranderen lastig is, is evident. Het is voor mensen in ander werk soms ook al lastig. En ondanks dat prostitutie gelegaliseerd is, kan ik me voorstellen dat een sexwerker die gaat solliciteren nog wel eens een wenkbrauw fronsend omhoog ziet gaan. Begeleiding vanuit het maatschappelijk werk is op zich dan ook best wenselijk en denkbaar. De gemeente is dan ook op zoek gegaan naar een partij die daarin kan voorzien. En is toen uitgekomen bij scharlaken koord. En toen ging de schoen wringen. Het Scharlaken Koord is namelijk een christelijke organisatie. En ze neemt uitsluitend personeel aan dat het christelijke gedachtengoed onderschrijft. Daarmee ligt het gevaar van evangelisatie op de loer. En dat is op zich ook allemaal nog best bespreekbaar – we leven in een vrij land – maar de vraag is dan of de gemeente dat project moet subsidieren. We kennen immers een strakke scheiding tussen kerk en staat. De keuze die de raad nu moet maken is of het college door kan gaan met het Scharlaken Koord of niet. Uitgaande van de gedachte dat er op dit moment geen reeel alternatief voor handen is, neig ik er naar om het college het voordeel van de twijfel te geven en door te laten gaan met het Scharlaken Koord. Tegelijkertijd zal er dan onderzocht moeten worden of er een alternatief ontwikkeld kan worden dat niet gebonden is aan een religie. het feit dat het Scharlaken Koord werkt volgens de gedragscode voor het maatschappelijk werk biedt dan vooralsnog voldoende garantie dat er niet geevangeliseerd wordt en dat sexwerkers van alle gezindten ‘bediend’ kunnen worden. Wordt binnenkort vervolgd….

dinsdag 8 september 2009

Geslaagde Iftar


Het is Ramadan. En daarom werd er afgelopen zondag een Iftar georganiseerd in Wijkcentrum Binnensteeds. Ik heb een hele leuke avond gehad. Niet alleen lekker gegeten (kijk dat fruit eens!) maar ook leuke gesprekken gehad met mensen die me weer ‘s iets nieuws konden vertellen over de vraagstukken waar we in de stad mee te maken hebben. Kortom, goede input voor het werk in de commissie samenleving!

vrijdag 4 september 2009

Niet van de regen in de drup

Een huisuitzetting is een drama. In de eerste plaats voor degene die op straat komt te staan. Maar ook voor de gemeente, die zich geconfronteerd ziet met kosten. In feite levert een uitzetting alleen maar verliezers op. In dat opzicht is het ook niet verwonderlijk dat in het coalitieakkoord dat de VVD met SP en PvdA sloot werd opgenomen dat huisuitzettingen voorkomen moeten worden en dat er ‘geintervenieerd’ moet worden in de achterliggende problematiek. Dat akkoord leidde in 2008 tot een mooi convenant met de corporaties en de inrichting van een interventietraject. De praktijk leert echter – ik kom het tegen in de Commissie Beroep – en bezwaarschriften waar we woonzaken behandelen – dat er soms toch nog iets misgaat. De woningverhuurder meldt dan wel een betalingsachterstand bij de regievoerder die een oplossing gaat zoeken, maar stelt tegelijktertijd de vordering in handen van een deurwaarder of incassobureau. De huurder wordt dan weliswaar niet uitgezet, maar ziet zich wel geconfronteerd met oplopende kosten. Van de regen in de drup dus. Om hier een einde aan te maken diende ik gisteren samen met de collega’s van SP en PvdA een motie in die het college oproept om met de corporaties in gesprek te treden om deze weeffout in het convenant te herstellen. Die is raadsbreed aangenomen. Wethouder Van der Molen liet blijken dat ze zich het probleem aantrekt en deed de toezegging zich hier verder in te verdiepen en daar met de corporaties over te spreken. En vroeg me individuele gevallen bij haar te melden.

Bij het indienen van de motie hield ik overigens mijn officixeble ‘maidenspeech’. En dat is toch ook wel weer een hoogtepunt. Je kunt ‘m hier volledig lezen (evenals de motie, overigens): Download motie_en_speech_niet_van_de_regen_in_de_drup.doc

vrijdag 28 augustus 2009

Ballon of oplossing?

Gisteren op de botermarkt: de start van het rijdende ‘lokethaarlem’. Met ballonnen. Eigenlijk is het gewoon de WMO-bus zoals die door collega Kropman in de Commissie Samenleving is voorgesteld, maar zo mocht het gepantserde voormalige politievoertuig niet heten. Hoe dan ook, het is een aardig initiatief maar het kost wel een beetje veel geld. Hopelijk is het goed besteed. Maar belangrijker is het dat we de reden dat we het ding uberhaupt hebben niet uit het oog verliezen. En dus gewoon werken aan een oplossing waar we langer mee uit de voeten kunnen.












vrijdag 21 augustus 2009

Duitse toestanden


Afgelopen week was ik voor mijn werk een paar dagen in Keulen. Op straat volop verkiezingskoorts. Het heeft toch altijd wel wat, die campagnetijd. Sommige posters die ik in Keulen zag vond ik echter minder leuk. Ze staan op de foto. Netjes met elkaar aan een paal genageld. Kijk eens goed naar die bovenste. ‘De moskee hoort in Istanbul’. En kijk dan nog eens vanuit de gedachte dat jij een Turkse achtergrond hebt. Of islamitisch bent. Wat doet het dan met je? Ikzelf zou me diep beledigd voelen maar ook onwelkom. En misschien zelfs wel onveilig. en zou dus veiligheid zoeken. En waar vind je die? Juist, bij je ‘eigen’ mensen. En is dat nou de richting waar we heen moeten met z’n allen? Is het die polarisatie die we nastreven? Wat ‘Voor Keulen’ verder nastreeft moeten we overigens maar raden. Het zou me niets verbazen als het een partij is met een ‘mono issue’. Net zoals de poster van de ‘Piratenpartij’ daaronder. Die verpakken hun ‘alles op internet moet gratis’ verhaal in een wikkeltje van cameratoezicht. Waarom je dan nog piratenpartij moet heten ontgaat me, trouwens. Maar goed. Er zullen wel weer mensen achteraan lopen. Want die mono-issues spreken mensen toch aan.

woensdag 12 augustus 2009

Gefeliciteerd, Denise!

Vandaag officieel bekend geworden: fractiecollega Denise Eikelenboom gaat verhuizen naar Amsterdam en verhuist haar raadslidmaatschap mee. Dat vind ik goed nieuws. Denise is een fijne collega en een betrokken politica. Ik ben blij dat dit soort talenten voor de VVD behouden kunnen blijven en dat ze niet ‘afgedankt’ worden als ze verhuizen.

donderdag 6 augustus 2009

Vriendelijkheid kost niets

Met dit mooie weer is er niets leukers dan buiten zijn. Op straat. Heerlijk gewoon. Frisse lucht, mooie omgeving. Wat wil je nog meer? Nou, wat meer vriendelijkheid op straat. Mensen, het leven is niet altijd mooi maar we kunnen het wel een beetje mooier maken (vrij naar Herman van Veens ‘Anne’). Een vriendelijke groet als je iemand tegenkomt tijdens een duinwandeling kost niets. Een vriendelijk woord tegen de kassiere in de supermarkt of de medewerkers van de bibliotheek ook niet. En wat is er mis mee om iemand in het verkeer even voor te laten gaan? Zo’n haast kunnen we in de zomer toch allemaal niet hebben. Het is misschien dat ik met dit mooie weer vaker op straat ben dat het me opvalt dat er toch wel veel ‘zuur’ is. Jammer. Wie doet er mee om meer ‘zoet’ op straat te brengen?

zondag 26 juli 2009

TV5….continuĂ©

De actie voor terugkeer van TV5 legt de vinger op de ‘zere plek’: kabeltelevisie is een commerciele operatie. Het is geen nutsvoorziening (meer). Nadat gemeenten de kabelbedrijven eerst hadden verzelfstandigd, zijn ze inmiddels overal verkocht aan commerciele partijen, zoals UPC. Dat betekent dat de samenstelling van het assortiment zenders een commercieel proces is geworden. Gemeenten hebben hier net zo weinig over te zeggen als over het assortiment van de supermarkten. Uniek aan de situatie is echter dat in de mediawet is vastgelegd dat gemeenten een programmaraad moeten instellen die zorg draagt voor de samenstelling van het zogenaamde ‘pluriforme wettelijke basispakket’ van 15 zenders. Waarvan in dezelfde mediawet dan ook weer wordt bepaald dat nederlandstalige landelijke (dus ook de Vlaamse zenders), regionale en lokale publieke zenders verplicht deel moeten uitmaken van dat basispakket. De idee was dat op deze manier de consument beschermd kon worden tegen het monopolie van de kabelmaatschappij. De programmaraden zouden dan kunnen worden opgeheven zodra er ‘volledige concurrentie’ zou zijn die de consument ‘vrije keuze’ zou bieden. Een situatie waar nu, volgens de kabelmaatschappijen, sprake van is. Consumenten blijken daar anders over te denken. Zij zien de analoge kabel nog steeds als dxe9 manier om televisie (en in mindere mate radio) te ontvangen. En dat leidt tot van tijd tot tijd tot spanningen, zoals nu rond TV5 en in het verleden rond TVE (Spaans), MBC (Arabisch) en TRT (Turks). Om ruimte te maken voor het digitale pakket heeft UPC het analoge pakket technisch en commercieel teruggebracht tot 30 populaire (was bijna 40) televisiezenders en dat betekent automatisch dat er geen ruimte (meer) is voor alle zenders die technisch gezien doorgegeven zouden kunnen worden. En de keuze welke zender dan wel wordt doorgegeven wordt door UPC op commerciele gronden gemaakt, Aan de programmaraden rest vooralsnog de ondankbare taak om binnen hun uiterst beperkte bewegingsruimte keuzes te maken. Het basispakket van 15 zenders (waarvan er dus 7 verplicht zijn!) moet namelijk aansluiten bij de ‘in de gemeente levende maatschappelijke, culturele, godsdienstige en geestelijke behoeften en met de onder de bevolking levende voorkeuren’. Een ‘recht’ van xe9xe9n zender per groep ‘buitenlanders’ valt hier – met alle respect – niet mee te rijmen. Het honoreren hiervan leidt immers automatisch tot een situatie waarbij er een basispakket ontstaat dat niet (meer) aansluit bij dat wat de mediawet bepaalt. Als de actievoerders werkelijk iets willen bereiken, adviseer ik ze ganser harte om hun pijlen niet op de programmaraad (en al helemaal niet op de gemeente die hier uberhaupt niets meer mee te maken heeft) te richten maar op degene die verantwoordelijk is voor het kader waarbinnen die programmaraad moet opereren: de landelijke politiek.

vrijdag 24 juli 2009

Fietsstraat

Sinds vorige week is de Kleine Houtsweg (tussen Rustenburgerlaan en Gasthuisvest) een officiele fietsstraat. Goed nieuws! Het was me natuurlijk een racebaan van jewelste. Om maar niet te spreken over het sluipverkeer dat de Rustenburgerlaan onnodig belast. Het was in ieder geval een staaltje van ‘moderne’ besluitvorming. De gemeente wilde namelijk eerst de straat ‘gewoon’ inrichten en dan later – als het verkeer als bij wonder zou zijn afgenomen – overgaan tot inrichting als een fietsstraat. Dankzij de inspanningen van de wijkraad welgelegen en enkele buurtbewoners is dat echter veranderd. Als je de zaak meteen inricht als fietsstraat, neemt automatisch het verkeer af. Hopelijk zal de inrichting van de Kleine Houtstraat als fietsstraat het gewenste effect hebben en het autoverkeer reduceren. Een goed voorbeeld doet immers volgen. Wat mij betreft kunnen we niet genoeg goede fietsvoorzieningen hebben.

zaterdag 18 juli 2009

Gesteggel rond TV5, l’histoire se repete

In het Haarlems Dagblad afgelopen week behoorlijk veel aandacht voor het ‘verdwijnen’ van TV5 van de kabel in Haarlem. Het is toch altijd interessant om te zien hoe sterk televisie leeft. En dat nota bene in het digitale tijdperk. Het gaat hier immers om de analoge doorgifte van een televisiezender via de kabel. Nederland digitaliseert in een hoog tempo en er zijn tal van manieren om zenders die niet analoog worden doorgegeven digitaal te ontvangen. De wereld is nou eenmaal groter dan het coax-kabeltje van UPC. Daarmee wil ik overigens degenen die zich beklagen over deze keuze van UPC niet veroordelen. Integendeel. Het is goed dat consumenten op komen voor hun belangen. En om die belangen te dienen als het gaat om kabeltelevisie hebben we in Nederland iets moois in de mediawet opgenomen: de programmaraad. Probleem is echter dat die niet heel veel te zeggen heeft. De programmaraad heeft slechts zeggenschap over een zevental zenders. Die vormen dan weer met de wettelijk verplichte zenders het ‘basispakket’. En ja, daar maakt TV5 dan weer geen deel van uit. En dat kan ik goed billijken. In de acht jaar dat ik deel heb uitgemaakt van de programmaraad in Haarlem hebben we elk jaar weer de afweging gemaakt: moeten buitenlandse zenders die niet ondertiteld zijn – en dus maar voor een uiterst beperkt deel van de abonnees toegankelijk zijn – deel uitmaken van dat basispakket dat volgens de wet ‘voor elk wat wils moet bieden’. De uitkomst van die afweging was elk jaar hetzelfde: nee. En dat was nu kennelijk ook weer het geval. Ik vind dat volkomen logisch. Hoe jammer het ook is dat UPC vervolgens besluit om bepaalde zenders niet door te geven.

vrijdag 17 juli 2009

Aanbesteding huishoudelijke hulp afgerond

De gemeente Haarlem heeft samen met de regiogemeenten een Europese aanbesteding uitgevoerd voor de Wmo-taak Hulp bij het Huishouden. Er zijn zes zorgaanbieders geselecteerd (meer info op www.haarlem.nl). In de Commissie samenleving is hier veel over gesproken en ik denk zo maar dat we er na het reces nog verder over praten. Het is belangrijk om te weten hoe de aanbesteding verlopen. Belangrijker is het om zeker te zijn dat de uitkomst van de aanbesteding aansluit bij dat wat we als raad wilden: kwalitatief goede hulp voor degenen die het nodig hebben en dat ook nog zonder dat het de gemeente teveel kost. Er is uiteindelijk een bedrag van meer dan tien miljoen euro per jaar mee gemoeid. Kortom: het moet sociaal xe9n solide.

donderdag 16 juli 2009

Fietsen op de stoep

De afgelopen tijd werd ik door verschillende bewoners van mijn ‘eigen’ wijk, het Rozenprieel, aangesproken op de overlast die zij ervaren van een horeca-onderneming. Nou is de VVD per definitie pro ondernemers, maar ondernemingen zijn natuurlijk wxe9l gehouden aan de bepalingen van de milieuwet die overlast moeten beperken (vroeger heette dat trouwens een ‘hinderwetvergunning’, eigenlijk veel duidelijker). Het meest vervelende had ik zelf ook al een paar keer ervaren: medewerkers van de horeca-onderneming gebruiken het trottoir als fietspad en brommerstalling. En daar is het nou eenmaal niet voor bedoeld. Sterker nog: je moet toch gewoon veilig je kinderen de tuin uit kunnen laten lopen? En je moet toch ook gewoon met je kinderwagen, rollator of rolstoel over de stoep kunnen gaan? Dus ook hierover maar eens contact gezocht met de verantwoordelijke ambtenaren. Die hebben inmiddels toegezegd hier goed naar te gaan kijken. Hoe futiel of ‘zeurderig’ dingen soms ook lijken (ja, ik weet dat we in een stad wonen), vind ik dat je als volksvertegenwoordiger ook hier een rol hebt te vervullen. We zijn toch een schakel tussen burger en gemeente en voor ons is het vaak makkelijker om de juiste personen aan te spreken dan voor een individuele burger. En het gaat hier uiteindelijk over xe9xe9n van de speerpunten van de VVD Haarlem: leefbaarheid.

woensdag 15 juli 2009

Onrust aan het Spaarne

Begin juni werd ik door bewoners van de Burgwalbuurt gewezen op de onrust die er in hun wijk speelt rond het ‘Boothuys’, de vertrek- en aankomstlocatie van de rondvaartboten in Haarlem. Naar aanleiding daarvan stelde ik wat ‘technische vragen’ aan de verantwoordelijke ambtenaren. Technische vragen hebben tot doel om de feiten helder op een rijtje te krijgen. Inmiddels zijn de antwoorden binnen. Na het reces zullen we eens moeten kijken naar de politieke kant van xe9xe9n en ander. Het is me wel duidelijk dat er behoorlijk wat verwarring heerst. Laten we hopen dat het vooral een communicatieprobleem is tussen de buurt en de gemeente. Wat de buurt ‘onrust’ noemt (te proeven op de website van de wijkraad), heet volgens de gemeente ‘een discussie’ (zie hier de vragen en antwoorden).