Had ik het maar geweten....

Dan had ik het niet gedaan..... dat laatste is natuurlijk stoer om te zeggen en voor een politicus altijd mooi makkelijk achteraf. Balkenende kon daar ook wat van. 'Met de kennis van nu' heette het dan. Maar toch...

In november vorig jaar stemde de raad in met een aantal wezenlijke veranderingen in het minimabeleid in Haarlem. Mijn fractie en ik ook. Uit volle overtuiging. Er lag een goed voorstel dat recht deed aan dat wat we in de stad willen doen en bereiken voor mensen met een minimuminkomen én een behoorlijk liberaal (en dus sociaal) uitgangspunt had.

Eén van de veranderingen betrof de zorgverzekering. De gemeente ging stoppen met het 'Gemeentelijk Extra Pakket'. Een regeling die ooit in het leven was geroepen om ook bijstandsgerechtigden toegang te geven tot een collectieve regeling. Inmiddels zijn er veel meer collectieve regelingen en kan iedereen zélf een regeling vinden. En op de markt kan men goedkoper terecht dan de huidige maandpremie van 138 euro. Het College vergat er echter bij te vertellen dat het pakket dat via de gemeente werd afgesloten een dekking kent die níet door andere verzekeraars wordt aangeboden. Het gemeentelijk pakket vergoedde namelijk de eigen bijdragen vor begeleiding-, persoonlijke verzorging- of verpleging thuis (AWBZ), hulp bij het huishouden en hulpmiddelen (WMO) en vervoer van zieken. En dan is het nog maar zeer de vraag of burgers, met name ouderen, inderdaad goedkoper uit zijn.

Ik vind dat de raad deze consequenties had moeten kennen toen het besluit werd genomen. En dat het College die duidelijk had moeten maken toen het voorstel werd ingediend. Dat dat niet gebeurd is vind ik kwalijk en daarom heb ik schriftelijke vragen aan het College gesteld.

Hij doet het weer!

Ondanks alle pogingen van @Sanoma en @webstreepjelog om het bloggen tot één van de meest frustrerende activiteiten in mijn leven te maken is het hen niet gelukt om me er definitief van af te brengen. Toegegeven, ik heb het sinds juni 2012 niet meer gedaan dus het was ze bijna gelukt. Bijna. Maar niet helemaal. Want dankzij de hulp van Robert Strookman is de hele blog verhuisd naar Blogger. Nieuwe ronde, nieuwe kansen!

Eén cliënt, één contactpersoon, één dienst

Pas geleden kwam ik in contact met een man van een jaar of 34 die een kamer bewoonde. Hij raakte gehandicapt en kon nauwelijks trappen meer lopen. Dat maakt het noodzakelijk om te verhuizen naar een geschikte, wellicht aangepaste, woning. Dat snapt iedereen. Deze man klopte bij de gemeente aan voor hulp. De gemeente moet er volgens de WMO immers voor zorgen dat met mensen een beperking 'gecompenseerd' worden. De gemeente gaf de man een verhuisadvies en stelde een plan van eisen op en dat was het. Zijn verzoek om een tegemoetkoming de verhuiskosten werd afgewezen. De man werd geacht die zelf te kunnen dragen omdat iedereen die op een kamer woont hoort te sparen voor verhuizing naar een eigen woning. De man had echter geen spaargeld. Integendeel. Hij zat in de schuldhulpverlening. Hij kon dus niet verhuizen en zit min of meer opgesloten op een zolderkamer. Ik vroeg hem of hij niet doorverwezen was naar de Bijzondere Bijstand. Het antwoord was 'nee'. Wél was de man in beroep gegaan tegen de beslissing om hem geen verhuiskostenvergoeding vanuit de WMO toe te kennen.

Helemaal los van wat je allemaal inhoudelijk van deze casus kan vinden en of dit soort regelingen allemaal 'moeten', stoorde het mij buitengewoon dat deze man door de gemeente niet adequaat geholpen is. Het geld en de energie die nu gestopt moest worden in een beroepsprocedure inclusief hoorzitting had allemaal bespaard kunnen worden. Hoe? Simpel: door te werken vanuit wat ik de 'één cliënt, één contactpersoon, één dienst' gedachte noem. Volledige Integratie van alles wat de gemeente doet in 'werk & inkomen' en 'welzijn & zorg'. In combinatie met een goede infrastructuur levert dat een hoop op. Nu is het zo dat burgers die eindelijk een gemeenteloket hebben gevonden grote kans maken dat het het verkeerde is. Dat kan beter: één cliënt, één contactpersoon, één dienst.

Bij de behandeling van de nota 'samen voor elkaar' in de commissie, gisteravond, heb ik hier de aandacht voor gevraagd. Haarlem is met die nota, die invulling geeft aan de transities in het sociale domein, wat mij betreft aardig op de goede weg, maar er zal nog een hoop moeten gebeuren voordat we er zijn. Binnenkort wordt het stuk in de raad behandeld en komt dit opnieuw aan de orde. Ik zal me inzetten voor verdere integratie van de beleidsvelden en een goede infrastructuur.