COC Kennemerland solidair met haar voorlichter Jeroen Boer

Gisteren maakte de fractie van de VVD in de gemeenteraad van Haarlem bekend dat fractielid Jeroen Boer slachtoffer is van discriminatie op grond van zijn geaardheid. COC Kennemerland (waar ik bestuurslid van ben) kent Jeroen, behalve als raadslid, als één van haar gewaardeerde voorlichters. Het is bijzonder wrang dat juist iemand die openlijk voor zijn homoseksuele geaardheid uitkomt en strijdt tegen discriminatie op deze manier bejegend wordt. Het illustreert immers de bittere noodzaak van dit belangrijke werk. Jeroen is in staat om zich te verweren en actie te ondernemen, daarbij gesteund door zijn netwerk. Dat geldt helaas niet voor iedereen. Het COC Kennemerland toont zich daarom niet alleen solidair met Jeroen maar met iedereen die wordt geconfronteerd met discriminatie.

Met je burgerinitiatief onder je arm

In hun recente boek Decentraal, de stad als sociaal laboratorium stellen Nico de Boer en Jos van der Lans dat ‘in Nederland is iets eenvoudigs organiseren zo ongeveer het moeilijkste wat er is’. Ze duiden daarmee op belemmeringen in regelgeving, ambtelijke bureaucratie of politieke onmacht die wijk- en buurtinitiatieven tegenkomen. Belemmeringen die ook worden ervaren door Corgo sos in Den Haag. Deze organisatie loopt – ondanks welwillendheid van alle betrokkenen – tegen een situatie aan waarbij ontwikkeling en uitvoering van beleid elkaar kruisen.

Corgo sos (sociaal, ondernemend, solidair) is een burgerinitiatief opgericht vanuit de idee om alleenstaande, allochtone, vrouwen en moeders die rond de armoedegrens leven, op eigen initiatief weer meer plezier in het leven willen hebben. Corgo sos ondersteunt hen van harte om weer ondernemend te worden. De tweedehands winkel van Corgo is bedoeld als een laagdrempelige ontmoetingsplek. Doelstelling is om met de inzet van vrouwen/moeders de opbrengst van de winkel, na aftrek van alle kosten, te gebruiken voor ondersteunende activiteiten voor deze vrouwen/moeders.
De winkel staat dus centraal in het concept van Corgo sos. En dat betekent dat de beschikking over een winkelpand essentieel is. Niet alleen voor het functioneren van het concept, maar ook voor het aantrekken van fondsen. Zo heeft de organisatie een toezegging van de regionale goede doelen stichting Fonds1818, maar die kan niet verzilverd worden zolang er niet over een permanente locatie beschikt kan worden. En daar wringt nou precies de schoen.

Corgo sos startte in een pand dat van de gemeente Den Haag gehuurd werd. Diezelfde gemeente die laaiend enthousiast is over het initiatief omdat het bijdraagt aan een groot aantal doelstellingen op sociaal gebied. De locatie moest echter verlaten worden, omdat vanuit beleidsontwikkeling onroerend goed een hogere huur gevraagd werd. Er zat dus niets anders op dan verhuizen naar een ander pand. Corgo sos zit nu antikraak met een opzegtermijn van twee weken. En dat betekent dus dat de initiatiefnemers en de vrijwilligers elk moment te horen kunnen krijgen dat ze hun burgerinitiatief weer onder hun arm mogen meenemen. Iets eenvoudigs organiseren is inderdaad zo ongeveer het moeilijkste wat er is. Daar moet verandering in komen. Dit soort initiatieven verdient het – een mooie taak voor de nieuwe gemeenteraden en – besturen.

Afscheid van de gemeenteraad

Mijn binnenkomst in de gemeenteraad in april 2009 was onverwacht, maar weloverwogen. Ik ging ervoor. Geen stoel warmhouden maar een bijdrage leveren.
Mijn vertrek uit de raad in maart 2014 is ook onverwacht. En niet weloverwogen. Het overkomt me. En ik vind het ontzettend jammer. Ik zou graag de komende vier jaar ook nog een bijdrage leveren. Het sociale domein gaat me aan m'n hart en we staan voor belangrijke keuzes.
Maar goed, als je niet kan incasseren moet je niet in de politiek gaan.
En deze incasseer ik.
Voor nu rest mij een terugblik op een mooie, leerzame tijd die gemaakt werd door de samenwerking met bijzondere mensen. In mijn fractie en daarbuiten.
Het gaat jullie allen goed.