TV5….continué

De actie voor terugkeer van TV5 legt de vinger op de ‘zere plek’: kabeltelevisie is een commerciele operatie. Het is geen nutsvoorziening (meer). Nadat gemeenten de kabelbedrijven eerst hadden verzelfstandigd, zijn ze inmiddels overal verkocht aan commerciele partijen, zoals UPC. Dat betekent dat de samenstelling van het assortiment zenders een commercieel proces is geworden. Gemeenten hebben hier net zo weinig over te zeggen als over het assortiment van de supermarkten. Uniek aan de situatie is echter dat in de mediawet is vastgelegd dat gemeenten een programmaraad moeten instellen die zorg draagt voor de samenstelling van het zogenaamde ‘pluriforme wettelijke basispakket’ van 15 zenders. Waarvan in dezelfde mediawet dan ook weer wordt bepaald dat nederlandstalige landelijke (dus ook de Vlaamse zenders), regionale en lokale publieke zenders verplicht deel moeten uitmaken van dat basispakket. De idee was dat op deze manier de consument beschermd kon worden tegen het monopolie van de kabelmaatschappij. De programmaraden zouden dan kunnen worden opgeheven zodra er ‘volledige concurrentie’ zou zijn die de consument ‘vrije keuze’ zou bieden. Een situatie waar nu, volgens de kabelmaatschappijen, sprake van is. Consumenten blijken daar anders over te denken. Zij zien de analoge kabel nog steeds als dxe9 manier om televisie (en in mindere mate radio) te ontvangen. En dat leidt tot van tijd tot tijd tot spanningen, zoals nu rond TV5 en in het verleden rond TVE (Spaans), MBC (Arabisch) en TRT (Turks). Om ruimte te maken voor het digitale pakket heeft UPC het analoge pakket technisch en commercieel teruggebracht tot 30 populaire (was bijna 40) televisiezenders en dat betekent automatisch dat er geen ruimte (meer) is voor alle zenders die technisch gezien doorgegeven zouden kunnen worden. En de keuze welke zender dan wel wordt doorgegeven wordt door UPC op commerciele gronden gemaakt, Aan de programmaraden rest vooralsnog de ondankbare taak om binnen hun uiterst beperkte bewegingsruimte keuzes te maken. Het basispakket van 15 zenders (waarvan er dus 7 verplicht zijn!) moet namelijk aansluiten bij de ‘in de gemeente levende maatschappelijke, culturele, godsdienstige en geestelijke behoeften en met de onder de bevolking levende voorkeuren’. Een ‘recht’ van xe9xe9n zender per groep ‘buitenlanders’ valt hier – met alle respect – niet mee te rijmen. Het honoreren hiervan leidt immers automatisch tot een situatie waarbij er een basispakket ontstaat dat niet (meer) aansluit bij dat wat de mediawet bepaalt. Als de actievoerders werkelijk iets willen bereiken, adviseer ik ze ganser harte om hun pijlen niet op de programmaraad (en al helemaal niet op de gemeente die hier uberhaupt niets meer mee te maken heeft) te richten maar op degene die verantwoordelijk is voor het kader waarbinnen die programmaraad moet opereren: de landelijke politiek.

Fietsstraat

Sinds vorige week is de Kleine Houtsweg (tussen Rustenburgerlaan en Gasthuisvest) een officiele fietsstraat. Goed nieuws! Het was me natuurlijk een racebaan van jewelste. Om maar niet te spreken over het sluipverkeer dat de Rustenburgerlaan onnodig belast. Het was in ieder geval een staaltje van ‘moderne’ besluitvorming. De gemeente wilde namelijk eerst de straat ‘gewoon’ inrichten en dan later – als het verkeer als bij wonder zou zijn afgenomen – overgaan tot inrichting als een fietsstraat. Dankzij de inspanningen van de wijkraad welgelegen en enkele buurtbewoners is dat echter veranderd. Als je de zaak meteen inricht als fietsstraat, neemt automatisch het verkeer af. Hopelijk zal de inrichting van de Kleine Houtstraat als fietsstraat het gewenste effect hebben en het autoverkeer reduceren. Een goed voorbeeld doet immers volgen. Wat mij betreft kunnen we niet genoeg goede fietsvoorzieningen hebben.

Gesteggel rond TV5, l’histoire se repete

In het Haarlems Dagblad afgelopen week behoorlijk veel aandacht voor het ‘verdwijnen’ van TV5 van de kabel in Haarlem. Het is toch altijd interessant om te zien hoe sterk televisie leeft. En dat nota bene in het digitale tijdperk. Het gaat hier immers om de analoge doorgifte van een televisiezender via de kabel. Nederland digitaliseert in een hoog tempo en er zijn tal van manieren om zenders die niet analoog worden doorgegeven digitaal te ontvangen. De wereld is nou eenmaal groter dan het coax-kabeltje van UPC. Daarmee wil ik overigens degenen die zich beklagen over deze keuze van UPC niet veroordelen. Integendeel. Het is goed dat consumenten op komen voor hun belangen. En om die belangen te dienen als het gaat om kabeltelevisie hebben we in Nederland iets moois in de mediawet opgenomen: de programmaraad. Probleem is echter dat die niet heel veel te zeggen heeft. De programmaraad heeft slechts zeggenschap over een zevental zenders. Die vormen dan weer met de wettelijk verplichte zenders het ‘basispakket’. En ja, daar maakt TV5 dan weer geen deel van uit. En dat kan ik goed billijken. In de acht jaar dat ik deel heb uitgemaakt van de programmaraad in Haarlem hebben we elk jaar weer de afweging gemaakt: moeten buitenlandse zenders die niet ondertiteld zijn – en dus maar voor een uiterst beperkt deel van de abonnees toegankelijk zijn – deel uitmaken van dat basispakket dat volgens de wet ‘voor elk wat wils moet bieden’. De uitkomst van die afweging was elk jaar hetzelfde: nee. En dat was nu kennelijk ook weer het geval. Ik vind dat volkomen logisch. Hoe jammer het ook is dat UPC vervolgens besluit om bepaalde zenders niet door te geven.