VVD Haarlem vindt individuele vrijheid een hoog goed. Daarbinnen heeft elk mens recht op privacy. De gemeenteraadsfractie van de VVD Haarlem heeft het gemeentebestuur daarom om opheldering gevraagd over het inkijken van de belastinggegevens van de Haarlemse burgers.
De gemeente Haarlem heeft onlangs besloten dat mensen die vanwege hun handicap moeten verhuizen een tegemoetkoming ontvangen die afhankelijk is van hun inkomen (zie mijn eerdere blogs over de WMO). Dat betekent dat de gemeente inzicht moet hebben in het inkomen. De gemeente vraagt niet aan de burger wat het inkomen is, maar zoekt die gegevens op in een geautomatiseerd systeem: het Suwinet. In dat systeem worden allerlei zaken van de burgers opgeslagen, zoals bijvoorbeeld het arbeidsverleden, opleidingen, woning- en autobezit (inclusief kenteken), vermogen, schulden en het inkomen.
Het gebruik van elektronisch opgeslagen gegevens is aan hele strenge regels en voorwaarden gebonden. Niet elke ambtenaar mag zomaar in een systeem met persoonlijke gegevens gaan zitten rondneuzen. Het Suwinet mag alleen gebruikt worden door de Sociale Dienst van de gemeente in het kader van een bijstandsuitkering of arbeidsre-integratie. De tegemoetkoming in de verhuiskosten voor gehandicapten heeft daar helemaal niets mee te maken. De gemeente Rijswijk, bijvoorbeeld, instrueert de ambtenaren van de Sociale Dienst uitdrukkelijk dat het gebruik van Suwinet voor de uitvoering van de WMO niet is toegestaan. Die instructie wordt nota bene landelijk als praktijkvoorbeeld gesteld. Namens de VVD Haarlem vroeg ik tijdens de behandeling in de gemeenteraad al expliciet naar de gang van zaken. Toen werd de gemeenteraad verzekerd dat gebruik van het Suwinet voor dit doel x91kan en magx92. x91Op grond van de informatie die wij daarna hebben ingewonnen is het duidelijk dat die uitspraak dus op zx92n minst in twijfel worden getrokken.
De vragen en achtergrondinformatie kunt u hier downloaden .
maandag 11 januari 2010
vrijdag 18 december 2009
Mazen in de wet moeten gedicht worden
Gisteravond behandelde de raad de nieuwe verordening maatschappelijke ondersteuning die per 1 januari 2010 ingaat. De VVD Haarlem herkent zich in de verordening en steunt die. Datzelfde geldt op hoofdlijnen ook voor de beleidsveranderingen. Er is echter xe9xe9n punt waar we blijvend moeite mee hebben. De voorgestelde regeling rond de verhuiskostenvergoeding.
Het college gebruikt namelijk een maas in de wet. Het was en is de vraag of wij als raad in moeten stemmen met het gebruik van deze maas en moeten gaan experimenteren. De VVD wil dat liever niet. Het is en blijft gokken met gemeenschapsgeld. Maar gelet op de informatie, die feitelijk te technisch was voor een raadsvergadering en ons pas om 5 voor 12 is aangereikt (dat is: vier uur voor de raadsvergadering!!!) en daardoor niet meer te verifixebren viel, kozen wij ervoor om in de fase waarin we nu zitten het voorstel de voorkeur van de twijfel te geven en goedkeuring te geven aan de verordening en de beleidsveranderingen. Maar we willen ook op een relevant moment in 2010 deze kwestie opnieuw onderzoeken en op de agenda van de commissie samenleving hebben.
Ik zal u zeggen waarom. Wij hebben contact gehad met vele deskundigen. En het is ons gebleken dat het nadrukkelijk niet de bedoeling van de WMO is dat gemeenten inkomenspolitiek gaan bedrijven. Wel hebben ze armslag om een beleid ten aanzien van eigen bijdragen en eigen aandelen te voeren. Dat vinden we terug in de systematiek AWBZ/WMO. Die systematiek begrenst een mogelijke stapeling en ziet toe op een rechtvaardige belasting van draagkracht.
Want hoe rechtvaardig is het nou eigenlijk dat een gehandicapte die werkt, geld verdient, belasting betaalt xe9n in maximale mate bijdraagt aan zijn eigen ziektekosten, steunkousen, vervoersvoorzieningen, huishoudelijke hulp en wat dies meer zij in Haarlem stilzwijgend geacht wordt ook nog eens zelf het grootste deel van een onvrijwillige, noodzakelijke verhuizing te betalen. Dat kan niet de uitkomst zijn van het rechtvaardige, sociale streven dat mensen die het nodig hebben ondersteund moeten worden. Een streven waar de VVD zich overigens nadrukkelijk in herkent. Maar het moet niet alleen sociaal, maar ook solide zijn! U kunt ervan op aan dat de VVD Haarlem en ikzelf hun woord houden! Ik zal in de komende maanden vinger aan de pols houden en ‘Den Haag’ hierbij betrekken. Dit soort mazen in de wet moeten gedicht worden. De eerste signalen die ik ontvang zijn bemoedigend: men is van mening dat wat de gemeente Haarlem nu wil welisaar kan, maar ook aanleiding geeft om nog eens te kijken naar de wet en de AMvB. Juist vanwege de door mij geidentificeerde ‘maas in de wet’. Als u ook vindt dat dit de nodige aandacht behoeft en dat de WMO vooral rechtvaardig moet blijen weet u wat u moet doen: VVD stemmen op 3 maart 2010.
Het college gebruikt namelijk een maas in de wet. Het was en is de vraag of wij als raad in moeten stemmen met het gebruik van deze maas en moeten gaan experimenteren. De VVD wil dat liever niet. Het is en blijft gokken met gemeenschapsgeld. Maar gelet op de informatie, die feitelijk te technisch was voor een raadsvergadering en ons pas om 5 voor 12 is aangereikt (dat is: vier uur voor de raadsvergadering!!!) en daardoor niet meer te verifixebren viel, kozen wij ervoor om in de fase waarin we nu zitten het voorstel de voorkeur van de twijfel te geven en goedkeuring te geven aan de verordening en de beleidsveranderingen. Maar we willen ook op een relevant moment in 2010 deze kwestie opnieuw onderzoeken en op de agenda van de commissie samenleving hebben.
Ik zal u zeggen waarom. Wij hebben contact gehad met vele deskundigen. En het is ons gebleken dat het nadrukkelijk niet de bedoeling van de WMO is dat gemeenten inkomenspolitiek gaan bedrijven. Wel hebben ze armslag om een beleid ten aanzien van eigen bijdragen en eigen aandelen te voeren. Dat vinden we terug in de systematiek AWBZ/WMO. Die systematiek begrenst een mogelijke stapeling en ziet toe op een rechtvaardige belasting van draagkracht.
Want hoe rechtvaardig is het nou eigenlijk dat een gehandicapte die werkt, geld verdient, belasting betaalt xe9n in maximale mate bijdraagt aan zijn eigen ziektekosten, steunkousen, vervoersvoorzieningen, huishoudelijke hulp en wat dies meer zij in Haarlem stilzwijgend geacht wordt ook nog eens zelf het grootste deel van een onvrijwillige, noodzakelijke verhuizing te betalen. Dat kan niet de uitkomst zijn van het rechtvaardige, sociale streven dat mensen die het nodig hebben ondersteund moeten worden. Een streven waar de VVD zich overigens nadrukkelijk in herkent. Maar het moet niet alleen sociaal, maar ook solide zijn! U kunt ervan op aan dat de VVD Haarlem en ikzelf hun woord houden! Ik zal in de komende maanden vinger aan de pols houden en ‘Den Haag’ hierbij betrekken. Dit soort mazen in de wet moeten gedicht worden. De eerste signalen die ik ontvang zijn bemoedigend: men is van mening dat wat de gemeente Haarlem nu wil welisaar kan, maar ook aanleiding geeft om nog eens te kijken naar de wet en de AMvB. Juist vanwege de door mij geidentificeerde ‘maas in de wet’. Als u ook vindt dat dit de nodige aandacht behoeft en dat de WMO vooral rechtvaardig moet blijen weet u wat u moet doen: VVD stemmen op 3 maart 2010.
zondag 29 november 2009
Eigen bijdrage moet wel rechtvaardig zijn
Op dit moment is de gemeente bezig met de besluitvorming over de WMO. Het college heeft een nieuwe verordening vastgesteld. De raad behandelt die nu. Afgelopen donderdag spraken we er in de Commissie Samenleving uitvoerig over. Nieuw in het voorstel van het college is een inkomensafhankelijke verhuiskostenvergoeding. Eigenlijk gruwel ik daarvan. We moeten als gemeente geen inkomenspolitiek willen bedrijven. Dat gebeurt al in Den Haag. Maar de linkse meerderheid in de raad heeft hier uiteraard weinig moeite mee dus ik denk dat die inkomensafhankelijkheid er wel zal komen. Tot nu toe is alleen D66 het met ons eens. Maar naast die principiele bezwaren vind ik dat het voorstel verre van rechtvaardig is. De gemeente wil de inkomenstoets namelijk zelf ter hand nemen. Het is nog maar de vraag of dat leidt tot een objectieve en rechtvaardige toetsing van de werkelijke draagkracht. Die draagkracht wordt namelijk beinvloed door meer factoren (zoals alimentatie, ziektekosten, bestaande eigen bijdragen WMO en AWBZ et cetera) dan alleen maar het inkomen uit pensioen, WAO, of werk. Ik wil daarom dat er voldoende waarborgen komen dat de draagkracht goed bepaald wordt.
Abonneren op:
Posts (Atom)