Ere wie ere toekomt

Het moge duidelijk en bekend zijn dat ik vanuit de fractie van de VVD vaak kritisch ben op wethouder Van der Molen (SP). Ik vind dat ook terecht. Er zijn dingen die gewoon niet goed gedaan worden. Daarover kunt u op mijn blog regelmatig iets lezen. Maar ik vind het ook terecht om melding te maken van iets dat nou wel goed gaat. Waar ik waardering voor heb. En dat is het armoedebeleid in Haarlem. Wie in armoede leeft of schulden heeft, kan niet volwaardig deelnemen. Daarom wordt voor hen een springplank geboden: versterking van de schuldhulpverlening, gebruik van inkomensondersteunende middelen stimuleren, vereenvoudigen van regels en het bevorderen van de participatie. Er ligt een mooi integraal beleid. Dus voor deze keer…. een compliment aan wethouder Van der Molen.

Kiezers bedankt!

Ik ben gisteren herkozen in de gemeenteraad. De VVD haalde met achtduizend stemmen vijf zetels. Dat zijn er twee minder dan vorige keer. Hoewel dat op zich een beetje teleurstellend is, ben ik er trots op dat we met een stevige fractie in de raad terugkeren. Ik heb er zin om met collega’s Chris van Velzen, Pea Bosma, Pieter Heiliegers en Rob de Jong aan de gang te gaan. Ik wil iedereen die VVD Haarlem heeft gekozen hartelijk bedanken en dan met name die 300 mensen die mij hun voorkeurstem hebben gegeven! Dat voelt goed.

Nee, ik zal niet vloeken

Je zou toch denken dat je er anno 2010 niet meer over zou hoeven te beginnen. Over het feit dat religie en staat strikt gescheiden zijn. En toch moet het. Ik zou er bijna van gaan gaan vloeken. Maar dat doe je dan weer niet uit respect. Maar ik vind het wel lastig. Want ik voel het respect dat xedk als individu voor religies heb, niet altijd terug vanuit die religies die mij op mijn geaardheid beoordelen. Nou mogen die religies dat voor mijn part voor een groot deel lekker zelf weten, zolang ze zich maar aan de (grond)wet houden. Het wordt echter anders als de religie uitgangspunt voor het handelen van de overheid gaat worden of er op een ander punt mengeling optreedt en religie en overheid met elkaar gemengd worden. Zoals afgelopen zondag tijdens een bijeenkomst voor Marokkaanse Haarlemmers in een openbaar wijkcentrum dat geopend werd met een lezing uit de Koran. Achteraf begrijp ik er steeds minder van (ook van mezelf: waarom heb ik op dat moment niet gereageerd?). Maar ook vandaag. Een minister van Christelijke huize (Rouvoet) die zich niet met homo-participatie wil bezighouden. Het land is te klein als een imam een vrouw niet de hand wil schudden. Maar dit zou moeten kunnen? Wat mij betreft ab-so-luut niet!